Polisa na życie
Dokument potwierdzający zawarcie umowy ubezpieczenia na życie. Zawiera dane ubezpieczonego, ubezpieczyciela, sumę ubezpieczenia, okres ochrony i warunki wypłaty świadczenia.
Wyjaśniamy 25 najważniejszych pojęć związanych z ubezpieczeniami na życie. Prosty język, konkretne przykłady.
Dokument potwierdzający zawarcie umowy ubezpieczenia na życie. Zawiera dane ubezpieczonego, ubezpieczyciela, sumę ubezpieczenia, okres ochrony i warunki wypłaty świadczenia.
Kwota, którą ubezpieczony płaci ubezpieczycielowi w zamian za ochronę. Może być miesięczna, kwartalna, roczna lub jednorazowa. Wysokość zależy od wielu czynników: wieku, stanu zdrowia, zakresu ochrony.
Kwota, którą ubezpieczyciel wypłaci w razie zajścia zdarzenia objętego polisą. Ustalana przy zawarciu umowy, może być stała lub indeksowana. W polisie na życie to zazwyczaj 100 000 – 1 000 000+ zł.
Osoba, której życie i zdrowie są objęte ochroną ubezpieczeniową. Może być jednocześnie ubezpieczającym (tym, kto płaci składkę) lub nie.
Osoba lub firma, która zawiera umowę ubezpieczenia i płaci składkę. Nie musi być ubezpieczonym — np. pracodawca może ubezpieczyć pracowników.
Osoba uprawniona do otrzymania świadczenia w razie śmierci ubezpieczonego. Wskazywana przy zawarciu polisy. Można ją zmienić w trakcie trwania umowy.
Okres od zawarcia polisy, w którym ochrona jest ograniczona lub wyłączona dla niektórych zdarzeń. Zazwyczaj trwa od 30 dni do 2 lat, w zależności od przyczyny zgonu.
Sytuacje, w których ubezpieczyciel nie wypłaci świadczenia mimo objęcia ochroną. Typowe wyłączenia: samobójstwo w pierwszych 2 latach, zdarzenia pod wpływem alkoholu, działania wojenne.
Kwota wypłacana przez ubezpieczyciela w razie zajścia zdarzenia objętego polisą. W ubezpieczeniu na życie to zazwyczaj suma ubezpieczenia, renta lub świadczenie za poważną chorobę.
Stan, w którym ubezpieczony na stałe traci zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy zarobkowej. Ubezpieczyciel wypłaca wtedy świadczenie jednorazowe lub rentę.
Okresowa niezdolność do wykonywania pracy, zazwyczaj związana z chorobą lub wypadkiem. Po powrocie do zdrowia ochrona zostaje przywrócona.
Lista schorzeń zdefiniowanych w polisie (nowotwór, zawał, udar, niewydolność nerek itp.), w przypadku których ubezpieczyciel wypłaca jednorazowe świadczenie. Lista różni się między towarzystwami.
Ubezpieczenie na życie zawarte na określony czas (np. 10, 20, 30 lat lub do osiągnięcia wieku 65 lat). Tańsze niż bezterminowa, ale ochrona kończy się po okresie.
Ubezpieczenie na życie obowiązujące do końca życia ubezpieczonego. Droższe niż terminowa, ale zawsze aktywne. Często łączy się z elementem oszczędnościowym lub inwestycyjnym.
Połączenie ochrony na życie z elementem oszczędnościowym lub inwestycyjnym. Część składki pokrywa ochronę, część jest inwestowana. Wypłata następuje po zakończeniu umowy lub śmierci ubezpieczonego.
Ubezpieczenie pokrywające skutki wypadków: urazy, złamania, hospitalizacja, trwały uszczerbek. Często dodawane jako rozszerzenie polisy na życie.
Pakiet dodatkowych usług w ramach polisy: pomoc medyczna, wizyty domowe, transport medyczny, opieka nad dziećmi, doradztwo prawne. Aktywowany w trudnych sytuacjach życiowych.
Proces wypłaty świadczenia po zgłoszeniu zdarzenia objętego polisą. Obejmuje zgłoszenie, dostarczenie dokumentów, weryfikację i wypłatę.
Czas, w którym ubezpieczyciel ponosi odpowiedzialność za zdarzenia objęte polisą. Zaczyna się po opłaceniu pierwszej składki i upływie karencji (jeśli dotyczy).
Rezygnacja z ubezpieczenia przed końcem okresu ochrony. Skutki zależą od typu polisy: w polisie terminowej zazwyczaj brak wypłaty, w polisie oszczędnościowej możliwa częściowa wypłata zgromadzonych środków.
Coroczna podwyżka sumy ubezpieczenia (i składki) o wskaźnik inflacji lub stały procent. Chroni wartość polisy przed spadkiem siły nabywczej pieniądza.
Opcja zakresu ochrony w ramach jednego produktu. Np. polisa może mieć wariant podstawowy, rozszerzony i premium — różniące się sumami ubezpieczenia i zakresem świadczeń.
Kwota, do wysokości której ubezpieczyciel nie pokrywa szkody. W ubezpieczeniach na życie rzadko stosowana — częściej w ubezpieczeniach majątkowych.
Wyniki badań, diagnozy, zaświadczenia lekarskie wymagane przy zawarciu polisy (powyżej określonej sumy) lub przy likwidacji szkody. Niezbędna do oceny ryzyka przez ubezpieczyciela.
Inaczej karencja — czas od zawarcia polisy, w którym ubezpieczyciel nie wypłaci świadczenia za niektóre zdarzenia. Dla chorób zazwyczaj 30-90 dni, dla samobójstwa 2 lata.